De Tekortkoming in het "Afwezigheid van Ziekte"-model
Als jouw definitie van gezondheid simpelweg "niet ziek zijn" is, mis je het grotere geheel. Dit perspectief schiet op twee fundamentele manieren tekort:
1. Het negeert het geleidelijke karakter van ziekte. Een gezond lichaam slaat niet plotseling om in een zieke toestand. Het menselijk lichaam is ongelooflijk veerkrachtig en beheert voortdurend een stroom van interne en externe stressfactoren in een continue cyclus van schade en herstel. De meeste chronische ziekten zijn het hoogtepunt van jarenlange opgestapelde schade en ontwikkelen zich lang voordat de eerste symptomen verschijnen.
De moderne wetenschap, met name het veld van de epigenetica, versterkt dit idee. We weten nu dat onze genen geen vaststaand lot zijn. Genexpressie - of een gen "aan" of "uit" staat - is dynamisch en kan worden beïnvloed door levensstijl en omgeving. Dit toont aan dat gezondheid een voortdurend gesprek is tussen onze genen en onze keuzes, en geen vooraf bepaald script.
2. Het gaat voorbij aan de vele gradaties van welzijn. Gezondheid definiëren als “niet ziek zijn” is alsof je rijkdom definieert als “niet arm zijn”. Het is een absurd beperkte manier van kijken. Net zoals er talloze gradaties van financiële welvaart bestaan, bestaan er ook talloze gradaties van fysieke en mentale vitaliteit.
Gezondheid is geen schakelaar, maar eerder een draaiknop. Er is altijd ruimte om te verbeteren - om energieker, weerbaarder of mentaal helderder te worden. Dit model erkent dat welzijn actief onderhouden en gecultiveerd moet worden, zeker naarmate we ouder worden.
The Binary Health Fallacy
Op zoek naar een betere definitie
Eeuwenlang hebben we geprobeerd een allesomvattende definitie van gezondheid te formuleren die de complexiteit ervan recht doet.
WHO Definition (1948)
Hoewel dit een enorme verbetering was ten opzichte van eerdere definities, beschrijft het gezondheid als een perfect, statisch eindpunt in plaats van het dynamische proces dat het werkelijk is.
Meer recent hebben wetenschappers nieuwe modellen voorgesteld zoals de "Hallmarks of Health", die proberen de kernbiologische processen te identificeren en te meten die een gezonde toestand in stand houden - zaken zoals homeostase, stressbestendigheid en compartimentalisatie. [2]
Deze aanpak is krachtig omdat ze gezondheid meetbaar wil maken. Toch ligt de focus hier sterk op lichamelijke processen, terwijl de essentiële rol van mentale en emotionele toestand - die ons totale welzijn sterk beïnvloedt - nog onderbelicht blijft.
Hallmarks of Health
De moderne wetenschappelijke benadering brengt de centrale biologische processen in kaart die onze gezondheid voortdurend ondersteunen:
- Homeostasis: Het behouden van intern evenwicht
- Stress bestendigheid: Het vermogen om aan te passen aan uitdagingen
- Compartimentalisatie: De juiste scheiding van cellulaire functies
- Reparatiemechanismen: Continue processen voor schadeherstel
Jouw gezondheid is een proces, geen label
Dus, wat moeten we hieruit meenemen? Het is tijd om de aan/uit-schakelaar los te laten!
Wanneer je gezondheid begint te zien als een dynamisch spectrum - een draaiknop die je zelf kunt beïnvloeden - ontgrendel je de kracht om je welzijn te verbeteren, ongeacht je beginpunt. Elke keuze, van het voedsel dat je eet tot de gedachten die je toelaat, draait de knop een klein beetje.
